2013/Jan/20

ไม่เกริ่นอะไรมาก หลังเกิดเรื่องหลาย ๆ เรื่อง ทั้งไข้ขึ้นเป็นสัปดาห์ งูเหลือม (งูหลาม?) เข้าบ้าน (น่ารักดี โอเค) แมวป่วยตาย (เกิด แก่ เจ็บ ตายเป็นเรื่องธรรมดา) นกพิราบแม่ไก่ออกไข่ (ไว้นอกรัง...) เราจึง... โหลดเกมส์วายมาเล่นแบบมาราธอน (ไปเจอแหล่งมาครับ มีรวมไว้น่าจะเกือบ ๆ ร้อยเกมส์) เราจึงโหลดเฉพาะไนโตรคิรัลมา...
 
เขียนเรียงจากการเปลี่ยนคอมนะครับ (ว่าเล่นอะไรไปบ้าง) เพราะถ้าเรียงตามไทม์ไลน์จริง ๆ จะเป็นลาเม็นโต้-โทไกนุ-ดรามาดะ-สวีปุ (เรียกย่อ ๆ)
 
 
ดรามาทิคัลเมอร์เดอร์
เล่นมานานแล้วตั้งแต่เปลี่ยนเป็นโน็ตบุ๊ค (...จริง ๆ แล้วเน็ทบุ๊ค)  มา เล่นทุกรูททุกข้อ ทั้งแกล้งตัวละคร (แล้วมันก็สนองกรรมเรา) ทั้งตะลุยดะ ... มันส์มาก
 
อาจเพราะเป็นเกมส์ล่าสุด (และภาคต่อกำลังจะออกในปีนี้) จึงเป็นเกมส์ที่เล่นแล้วรู้สึกว่าสมบูรณ์ที่สุดทั้งเรื่องเสียงพากษ์ (จะเคะจะเสะหรือตัวประกอบดีเด่นทั้งหลาย) เนื้อเรื่องที่มีความต่างเห็นได้ชัด (ราวกับแตกไปตามรสนิยมผู้เล่น) และเนื้อเรื่องที่เหมือนจะสั้นแต่เล่นเข้าจริง ๆ ก็กระอักอยู่...
 
ข้อเสียเดียวที่รู้สึกว่าดูแล้วขัดก็คือ... สัดส่วนตัวละครที่ยังไม่เข้า่ที่เข้าทางเท่าไหร่... (บางคนก็เหมือนจะแขนยาวเกินไป ...มาก... ที่แน่ ๆ คือเป้าสั้น... ไม่ได้พูดเรื่องเรทนะครับ แต่ช่วงลำตัวคนเราไม่นั้นจะสั้นได้ปานนั้น...) แต่รวม ๆ ก็โอเคครับ (หัวเราะ) น็อทติง อิส เพอร์เฟค (อย่างว่า เปลี่ยนคนวาด)
 
สีสันในเกมส์ทำออกมาได้ลงตัวมาก ๆ เพลงประกอบก็โอเค แต่ยังไงลาเม็นโต้ก็ยังครองใจอยู่ (ส่วนตัวชอบแนวป่าไม้เยอะ ๆ มากกว่าป่าคอนกรีท...)
 
ข้าเป็นแม่ยกเคลียร์ นอยซ์ แฝด(?)นรกแตก หมิง (เชียร์แก๊งนี้) และพิศดารตรงชอบนอยซ์เคลียร์ด้วย (ดูมัน)
 
 
โทไกนุโนะจิ
เกมส์วายรุ่นเดอะของค่าย เคะเงียบดี (ด้วยลักษณะนิสัย) เกมส์ก็มืดดี (ก็บรรยากาศมันเป็นแบบนั้น) เล่นครบทุกรูทแล้ว เหมือนผู้สร้างจะอวยเอนเอียงไปทางเสะคนใดคนหนึ่งเป็นพิเศษ (ฮาาาาา) ตั้งแต่เล่นมา เป็นเกมส์เดียวที่เรา (ผู้เล่น) เป็นได้ทั้งเคะและเสะ
 
เสียงเข้ากับภาพและบรรยากาศเกมส์มาก ๆ แต่บทพูด (ที่มีเสียงพากษ์) รู้สึกว่าน้อยไปนิด (เกมส์เล็กนิดเดียวนี่นา) บทบางคนทั้งเกมส์ถ้าเอาเสียงพากษ์มารวมกัน (ตัวหลักด้วยนะ ไม่ใช่ตัวประกอบ) เหมือนจะพูดออกเสียงรวมแล้วไม่ถึงสิบห้านาที...
 
เอาเต๊อะ เกมส์รุ่นบุกเบิก ทำได้แบบนี้ก็เกินความคาดหมายแล้ว (จริง ๆ นะ ถ้าเทียบกับเกมส์รุ่นเดียวกัน ณ ตอนนั้น) เป็นเกมส์น่าเก็บที่เล่นกี่ครั้งก็ยัง .... "กระชากใจ" แม่ยก (หัวเราะร่า)
 
ด้วยรสนิยมบังตา ชอบรูทชิกิ (เพราะจบเยอะดี)
 
 
ลาเม็นโต้
เจ้าของบล็อคขออวยเกมส์นี้เป็นพิเศษ (หัวเราะ) เป็นเกมส์วายเกมส์แรกที่ได้เล่น เป็นเกมส์ที่เปิดโลกม่วงและป่าอันกว้างใหญ่ให้เราได้ยลโฉม (ฮาาา) เป็นเกมส์คลาสสิคขั้นเทพที่ทำให้อยากเล่นเกมส์ของค่ายนี้มากขึ้น (และทำให้ผมไปคุ้ยโทไกนุฯมาเล่นด้วย...)
 
ตัวเกมส์เล่นแล้วรู้สึกว่ายาวมากกกกกก (มากจริง ๆ...) ตัวละครทุกตัวนี่ "โปรดอย่ามองแต่ภายนอก" ความสัมพันธ์ลึกซึ้ง (ไม่ใช่เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ นะครับ แต่หมายถึง กว่าจะมาเป็นแบบนี้ ณ ตอนนี้) มันสุดยอดมาก ๆ ยิ่งถ้าได้ฟังดราม่าซีดีแล้ว อะเห๊อะจ๊อจท่านทำได้
 
ลาเม็นโต้ถือว่าแนวกว่าเกมส์อื่น ๆ ของค่ายเพราะนอกจากตัวเราจะไม่ใช่คน (เป็นมนุษย์แมว) ยังมี "เหนือมนุษย์" และ "น่าจะมนุษย์" ด้วย (หัวเราะ) เครื่องดนตรีที่ใช้ทำเพลงประกอบก็เป็นแบบเคลท์ประกอบกับเครื่องดนตรีสมัยใหม่ ให้ความรู้สึกอบอ่น อลังการ และศักดิ์สิทธิ์ได้ในเวลาเดียวกัน
 
เล่นแต่ละรูทแล้ว ทำให้เสียดายคนอื่นที่ไม่ได้เล่นมาก ๆ (เพราะบทนอกจากจะน้อยลงเรื่อย ๆ แล้ว บางทีเหมือนจะทำร้ายจิตใจไปในเวลาเดียวกัน...)
 
ชอบรูทอาซาโตะตรงแคร์เรามาก ชอบไรตรงซึ้งชิ-หาย บัลด์ก็...เฉย ๆ...แต่ลุงเท่ดี (ฮา)
รูทอสูรอยากไปกับคาร์ซแต่มันกลายเป็นอย่างอื่นเนี่ยสิ...
 
 
สวีทพูล (อัพเดท 21/1  12:47   24/1 0:34)
เคลียร์ครบทุกรูท คอมพลีทเรียบร้อย (ฮาาาา) ที่ตะลึงพิลึกก็คือ "เสะเกมส์เมื่อกี้ (ลาเม็นโต้) ไหงมาเป็นเคะเกมส์นี้ล่ะ!?" (คนพากษ์อาซาโตะในลาเม็นโต้ พากษ์โยจิในเกมส์นี้)
 
โหลดมาเพราะสนใจความเลือดอาบขึ้นเทพที่เห็นในโปรโมชั่น แต่ด้วยมันเป็นเรื่องเหมือน "ความลึกลับในโรงเรียน" (ซึ่งผมไม่อะไรกับมันเท่าไหร่) ขอเปลี่ยนคำพูด มันลึกซึ้งกว่านั้นมาก มันเลิศได้อย่างบอกไม่ถูก เคลียร์ไปรูทนึงน้ำตาพรากจอ เคลียร์ครบทุกรูทนี่น้ำตาอาบหน้าเป็นสายเลือด (เลอเลิศประเสริฐซึ้งอะไรจะปานนั้น)
 
... ที่แน่ ๆ การตอบคำถาม "แนวมาก" ... ตอนแรกเหวอว่า ไหงเกมส์มันนิ่งไป ....ปั๊ดโธะ นั่นเรอะตัวเลือก (หัวเราะ)
 
ตอนเล่นแรก ๆ รู้สึกเหมือนเล่นโทไกนุเพราะความมืดของเกมส์... เพลงประกอบก็ดูพิศวง (?) ดี ทำให้เล่นตอนกลางคืนคนเดียวจะเหมือนนั่งดูศุกร์สิบสาม (ไม่ใช่ล่ะ) กระนั้นก็มีเพลงอินซึ้ง (แต่ไม่ได้ซึ้งหวานอะไร คือ...ซึ้งแหวกจากเพลงอื่น ๆ ของมัน) อยู่ด้วย เนื้อเรื่องลึกซึ้งสุดของจะกล่าวได้ (แต่ถ้าคนไม่ชอบก็คงไม่ชอบ...แต่ผมชอบมันมาก)
 
เพลงประกอบยังคงสุดยอดไม่เสียชื่อค่ายไนโตรพลัสคิรัลแต่อย่างใด (เพลงจบอันซึ้งสุด ๆ (รูทสุดท้าย) นี่ล่อซะน้ำตาพราก ตาบวม น้ำมูกยืด...มันอินกับเนื้อเรื่องเป็นตัวส่งให้เพลงซึ้งมากขึ้น)
 
ส่วนตัวรู้สึกว่าภาพมันแนวมาก... เทียบกับเกมส์อื่น ๆ เพราะมันวาดตัวละครหน้าค่อนข้างฝรั่งทั้ง ๆ ที่ชื่อทุกคนเป็นญี่ปุ่นหมด... (เกาหัว) ... เอาว่ะ เพื่อเลือดสาด เราจะลองเล่นมันต่อไป... เลือดมันสาดตลอดเวลาแหละ (ฮา) ชอบมาก ๆ เพราะแม้จะเลือดอาบก้อนเนื้อกระดึํ๊บแค่ไหน ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการเล่นแต่อย่างใด (มันไม่ขัดกับอารมณ์เนื้อเรื่อง ณ ตอนนั้น ๆ น่ะ) รูปใช่ว่าไม่สวยนะครับ มันสวยเข้าอารมณ์เกมส์มาก ๆ (และจะสวยขึ้นเมื่อตัวละครเปื้อนเลือด...หึ ๆ ๆ ๆ)
 
ไม่ผิดหวังจริง ๆ ครับ ถ้าผู้เล่นชอบแนวลึกลับเลือดสาดจบแบบต้องตายจากกันไปข้าง (ต่อให้เป็นกู๊ดเอนด์ก็ตาม) ท่านสมควรลองเล่นเกมส์นี้ มัน เลิศ มาก (ยกนิ้ว)
 
 
 
รสนิยมของเจ้าของบล็อคจริง ๆ แล้ว ชอบอะไรที่มันเลือดอาบ ๆ สาด ๆ ฟาดฟันกันกระเด็นไปข้าง (ชอบสีของเลือดน่ะ...ชอบเอฟเฟคเลือดกระเด็นด้วย) นิสัยแนวที่ชอบหรือเหล่าเท็นชิทั้งหลาย จะอ่อนต่อตัวละครตาสวย+หัวหงอกเป็นพิเศษ
 
...แนวที่ไม่ถูกจริตอย่างแรงคือ ตัวละครชายปากหนา ไหล่กว้างเป็นเมตรที่เอาแต่ "หวังฟันเจ้า" ...
 
 
 
 
มีความสุขจังเลย...เล่นเกมส์วาย... (จริง ๆ เปิดคลอแทนดราม่าซีดีขณะทำงานเลยเล่นไวมาก)

Comment

Comment:

Tweet


เห็นว่า โทไกนุโนะจิใน ps2 มีตัวละครใหม่ด้วย แต่ว่าไม่ได้ซื้อมาเล่น ไม่รู้เว็บที่เข้าประจำจะมีไหม แต่ที่ไม่มีแน่ๆคือฉาก 18+ แงๆ TT____TT (เดี๋ยวลองไปดูๆเวอร์ชั่น psp ก่อนนะคะ )
เดี๋ยวนี้ไม่ได้เล่นเกมวายเลยค่ะ ไม่ว่างเลย แง่มๆ แต่เท่าที่เล็งๆไว้ก็มีเกม เมซไซอา ค่ะ ภาพสวยมาก ที่สำคัญแลดูจะมืดๆด้วยเหมือนกัน
ว่าแต่งูเข้าบ้านนี่ ถ้าเป็นงูเขียวตัวเล็กๆก็น่ารักน่าเลี้ยงนะคะ (ตัวที่เจอที่บ้านน่ารักมากค่ะ เอาหัวมาเคาะกระจกจะเข้าบ้านด้วย อิอิ) แต่งูเหลือมนี่....ขอหนีไกลๆดีกว่าค่ะ cry
#2 by MaNiAs At 2013-01-24 09:51,
มาคอนเฟิร์มว่า
DMMd เร็นเป้าสั้นมากกกกกกก
//อัดอั้นกะเรื่องนี้มานาน
/me เม้นท์เกรียนแล้ววิ่งจากไปก่อนโดนตบออกจากบลอค
#1 by zea-ro At 2013-01-21 03:18,

Zegale@日輪に捧げ奉らん
View full profile
สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์
ผลงานนี้ โดย zegale ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย.