2013/Jan/26

เนื้อหาต่อไปนี้ (ยกเว้นช่วงแปลเพลง) อาจมีสปอยด์ฉากจบเกมส์บางส่วน เนื้อหารุนแรง และคำพูดไม่เหมาะสมกับบุคคลที่พึงพอใจในความ “โลกนี้สีชมพู” กรุณาใช้วิจารณญาน (และสติ) ในการอ่าน เอ็นทรี่นี้ยาวแน่ครับ (เพราะแค่เพลงก็กินที่ความยาวบล็อคแล้ว ฮา)

หลังจบเกมส์ไปได้รูทละหนึ่งรอบโดยประมาณ (บางรูทอาจรอบครึ่งเพราะมันมีรูทร่วมอยู่) เราจึงไปสรรหา Drama CD ของเกมส์มาฟัง ...ใครชอบอะไรรุนแรงเอฟเฟคกระแทกหู ...เราแนะนำ (ปล. ติดเรท+ความรุนแรงนะครับ) พอฟังจบหนึ่งตอน ก็มีเพลงขึ้น เป็นเพลงที่ในเกมส์ไม่มีครับ จะอยู่ในตัว Drama CD ซึ่งเป็นบทเสริมถึงความรู้สึกของตัวละครต่าง ๆ ในเกมส์ (ยกเว้นตัวเรา) ซึ่งเพลงจบของตอนนั้น ๆ ก็จะเป็นความรู้สึกของตัวละครดังกล่าวต่อตัวเราเช่นกัน

วันนี้จะมานำเสนอ (?) บทของมิตะ มาโกโตะ (เรียกว่า มาโกโตะ หรือมาโก๊จจังก็ได้) จะเกริ่นก็คงไม่อิน เราจึงกะจะสปอยด์ดะ... เพราะฉะนั้น ใครกลัวสปอยด์ พอจบส่วนแปลเพลง ก็วิ่งหนีไปได้เลยนะครับ (ผมจะแปะเพลงแปลก่อน แล้วค่อยสปอยด์นะครับ) ปล. สปอยด์ยาว และ มีรูปประกอบ (ทำเป็นลิงค์ไว้นะครับ กันคนจิตอ่อนหลงเข้ามา ไม่มีรูปเรทนะครับ)

เพลง Kiss of the Sky (Makoto's Theme, Sweet Pool Drama CD – Everblue -)
 
 
ต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น

決して交わらない道歩いた
時が笑いかけた瞬間は
作り出された幻
満たされる事ない願いはもう
届かないもの

Kiss of Life
空見上げ願うよもう一度
この手に抱きしめる事ができるなら
Kiss of Life
闇にこの命投げ打っても
でももうそこは永久に消えた楽園

触れば消えそうな感情は
静かに歯車狂わせた
探しても見えない出口
静まる事もない想いもう
届かないもの

Kiss of Life
空見上げ願うよもう一度
心いつか触れることができるなら
Kiss of Life
闇にこの命投げ打っても
でももうそこは永久に消えた

求め続けた 願うままに
何も他には 要らなかった はずな日々を

止まってしまった時計を動かそうとして
戻せない針を折ってしまった
痛みは響き続けた
伝わるはずもない言葉を
届かないもの

Kiss of Life
空見上げ願うよもう一度
この手に抱きしめる事ができるなら
Kiss of Life
闇にこの命投げ打っても
でももうそこは永久に消えた楽園

Kiss of Life …Oh
この胸に
Kiss of Life …Oh
君の元に
Kiss of Life …Oh
でもそれを永久に消えた
失われた空

อ่านแบบตัวโรมาจิ

keshite majiwaranai michi aruita
toki ga warai kaketa shunkan wa
tsukuridasareta maboroshi
mitasareru koto nai negai mou
todokanai mono

kiss of life
sora miage negau yo mou ichido
kono te ni dakishimeru koto ga dekiru nara
kiss of life
yami ni kono inochi nageuttemo
demo mou soko wa towa ni kieta rakuen

sawareba kiesou na kanjou wa
shizuka ni haguruma kuruwaseta
sagashitemo mienai deguchi
shizumaru koto mo nai omoi mou
todokanai mono

kiss of life
sora miage negau yo mou ichido
kokoro itsuka fureru koto ga dekiru nara
kiss of life
yami ni kono inochi nageuttemo
demo mou soko wa towa ni kieta

motome tsuzuketa
negau mama ni
nani mo hoka ni wa
iranakatta
hazu na no hibi wo

tomatte shimatta tokei wo ugokasou to shite
modosenai hari wo otte shimatta
itami wa hibiki tsuzuketa
tsutawaru hazu mo nai kotoba wo
todokanai mono

kiss of life
sora miage negau yo mou ichido
kono te ni dakishimeru koto ga dekiru nara
kiss of life
yami ni kono inochi nageuttemo
demo mou soko wa towa ni kieta rakuen

kiss of life oh
kono mune ni

kiss of life oh
kimi no moto ni

kiss of life oh
demo sore wo towa ni kieta
ushinawareta sora

แปล – จุมพิตแห่งฟากฟ้า

ทั้งที่เดินอยู่บนเส้นทางที่ไม่บรรจบกันแท้ ๆ
ณ ช่วงเวลาที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้น
ภาพลวงตาก็ได้ถูกสร้างขึ้นมา
ความปรารถนาที่ไม่อาจเติมเต็มนั้น
ส่งไปไม่ถึงอีกต่อไป

จูบแห่งชีวิต
ฉันแหงนมองฟ้าแล้วร้องขอ
หากว่าจะสามารถโอบกอดเธอด้วยมือคู่นี้ได้อีกครั้ง
จุมพิตแห่งชีวิต
ถึงจะทิ้งชีวิตนี้ลงสู่ความมืดมิด
กระนั้นที่นั่นก็เป็นเพียงสรวงสวรรค์ที่หายไปแล้วตลอดกาล

ความรู้สึกที่เพียงสัมผัสก็แทบลบเลือนไป
ในความเงียบสงัด กงล้อที่เคยหมุนเริ่มผิดรูปผิดร่าง
ทางออกที่ไม่ว่าจะค้นหาเท่าไหร่ก็มองไม่เห็น
ความรู้สึกที่ฉุดรั้งไว้ไม่อยู่นั้น
ไม่สามารถส่งไปถึงได้อีกแล้ว

จูบแห่งชีวิต
ฉันเงยมองผืนฟ้าแล้วร้องขอ
หากว่าสักวันหนึ่งจะได้สัมผัสถึงหัวใจของเธออีกครั้ง
จุมพิตแห่งชีวิต
ถึงจะทิ้งชีวิตนี้ลงสู่ความมืดมิดก็ตาม
แต่มันก็ได้หายไปแล้วตลอดกาล

ทำตามความปรารถนาที่ยังคอยเฝ้าตามหา
วันเวลาที่เราไม่เคยต้องการอะไรไปมากกว่าสิ่งที่เป็นอยู่นั้น

ลองพยายามทำให้นาฬิกาที่หยุดลงกลับมาเดินอีกครั้ง
เข็มที่ไม่มีวันหมุนย้อนกลับนั้นก็ได้หักลง
ความรู้สึกเจ็บปวดยังคงกึกก้องอยู่ภายใน
คำพูดไม่เคยเอ่ยออกไปนั้น
ส่งไปไม่ถึงเธออีกแล้ว

จูบของชีวิต
ฉันมองขึ้นฟ้าแล้วร้องขอ
อีกสักครั้งได้ไหม ให้สามารถโอบเธอไว้ด้วยมือคู่นี้
จุมพิตของชีวิต
ถึงจะทิ้งชีวิตนี้ให้ดำดิ่งลงสู่ความมืดมิด
มันก็เป็นได้เพียงแค่สรวงสวรรค์ที่ไม่มีวันหวนกลับมาอีกตลอดกาล

จูบแห่งชีวิต โอ...
จากหัวใจของฉัน
จูบแห่งชีวิต โอ...
ส่งให้ไปถึงเธอ
จุมพิตแห่งชีวิต โอ...
กระนั้นสิ่งที่มองอยู่ก็เป็นเพียง
ท้องฟ้าที่ฉันได้สูญเสียไปแล้วตลอดกาล
 
-------------------------------------------------------

จากนี้ไปจะเป็นการสปอยด์ ใครเกรงกลัวสปอยด์ รับเรื่องสยองขวัญไม่ได้ ไม่ชอบชายรักชาย โปรดอย่ากด Ctrl+A ขอบคุณในความร่วมมือนะครับ (ยิ้ม) คำว่า "จิ้ม" คือรูปนะครับ (ฮา)

มิตะมาโกโตะ (จิ้มดูรูป) เป็นเพื่อนร่วมชั้นของตัวเรา (โยจิ) แรกเริ่มก็แค่เข้ามาสนิทสนมกับเราที่ใช้ชีวิตอยู่บ้านกับรพ.มากกว่ามาโรงเรียน การที่โยจิซ้ำชั้น (เพราะป่วยจนชั่วโมงเรียนไม่พอ) มาโกโตะจึงเข้ามาเป็นเพื่อน พาไปกินข้าวบ้าน เดินกลับบ้านด้วยกันบ้าง มันก็เป็นแค่ชีวิตปกติของนักเรียนม.ปลายทั่ว ๆ ไป ("จิ้ม" เพื่อดูรูปกินข้าวด้วยกันแบบใหญ่คับจอ)

เปิดภาคเรียนมาก็มีเพื่อนร่วมชั้นหน้าใหม่ ๆ วันดีคืนดีมาโกโตะก็เริ่มรู้สึกแปลก ๆ เพราะเพื่อนที่เขาไปกินข้าวด้วยประจำหลังเลิกเรียน อยู่ ๆ ก็มีกลิ่นหอมแปลก ๆ แม้ในตอนแรกเขาจะคิดว่าเป็นกลิ่นน้ำหอม กระนั้นหลังตระเวนสำรวจตามร้านน้ำหอมทุกร้านในเมือง ก็ไม่มีกลิ่นไหนเลยที่เหมือนกลิ่นที่ลอยมาจากตัวโยจิ มาโกโตะที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวตื้นลึกหนาบางใด ๆ ก็ไม่คิดอะไรมาก แรก ๆ ก็ปล่อย ๆ ไป แต่นาน ๆ เข้า เพื่อนที่ดูธรรมดา กลับดูสวยและน่าดึงดูดเข้าทุกที ๆ

ทุกครั้งที่โยจิพูดคุยกับเพื่อนร่วมห้อง (ชาย) คนอื่น ๆ มาโกโตะก็จะไม่สบอารมณ์ รู้สึกหึงหวงราวกับอยากจะครอบครองโยจิไว้คนเดียว อีกฝ่ายก็เป็นชายเหมือนกันแท้ ๆ เป็นเพื่อนร่วมห้องแท้ ๆ แต่ความรู้สึกนี้มันคืออะไร ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ครั้งแรกที่มาโกโตะได้กลิ่นจากตัวโยจิ ความรู้สึกที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนตัวเองชักจะคุมไม่อยู่

ครั้นโยจิเดินกลับบ้านกับเพื่อนร่วมทาง (ชาย) คนอื่น มาโกโตะก็แปรสภาพเป็นสโตรกเกอร์ย่องตามไปจนถึงหน้าหอพัก ดูจนอีกฝ่าย (เพื่อนร่วมทาง) กลับไป แล้วก็วิ่งตากฝน (ไม่พกร่ม) ไปเคาะประตูหอโยจิ ("จิ้ม") สภาพที่โยจิเห็นทำให้เจ้าตัวตะลึงงัน

“ทำไมล่ะโยจิ... ทำไมเป็นฉันไม่ได้ ทำไม!?”

คำพูดที่โยจิไม่เข้าใจ มาโกโตะจับไหล่โยจิแล้วเขย่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนโยจิไปชิดติดผนัง พอโทรศัพท์มือถือของโยจิดัง มาโกโตะก็ยิ่งระแวงคิดว่าชายคนอื่นโทรมา เขาถึงกับปาโทรศัพท์ของเพื่อนทิ้ง โยจิที่แม้จะยังตกใจ ก็บอกให้มาโกโตะตั้งสติแล้วค่อย ๆ พูด มาโกโตะได้ยินดังนั้นก็รีบถอยออกมาแล้วขอโทษขอโพย แม้โยจิจะไม่ว่าอะไร ซ้ำยังแนะนำให้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อเสียก่อน รอฝนหยุดแล้วค่อยกลับก็ได้ แต่มาโกโตะที่หน้าเสียอยู่ก็รีบวิ่งกลับออกไปข้างนอกแม้ฝนจะยังตกหนักอยู่ก็ตาม

วันต่อมามาโกโตะขอโทษโยจิอีกครั้ง แม้โยจิจะไม่ว่าอะไร แต่ก็ยังมีสงครามย่อย ๆ ระหว่างมาโกโตะกับเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ (และเป็นมากกับคนที่ไปติวการเรียนให้เรา)  มาโกโตะอาละวาด (รูปใหญ่มาก อยากดู จิ้ม) จนอ.ต้องมาลากทั้งมาโกโตะและคู่กรณีไปแยกอบรม แต่เรื่องก็ไม่ได้จบลงแค่นั้น

วันหนึ่งมาโกโตะบอกโยจิว่า อ.เรียกไปที่ห้องวิศวกรรมเคมีตอนเลิกเรียน พอโยจิไปตามที่มาโกโตะบอก ก็พบว่าเป็นเพียงเรื่องหลอกที่มาโกโตะกุขึ้น มาโกโตะที่ตอนนี้สภาพใกล้บุคคลจิตวิปริตเข้าไปทุกทีได้คว้าคัตเตอร์ขึ้นมาจ่อคอโยจิ (ดูรูปได้ จิ้ม) เพราะโยจิไม่ชอบสนใจตัวเขา คนที่น่าจะเป็นคนที่สนิทกับโยจิที่สุด คนที่รู้จักโยจิดีที่สุด

แม้เราจะปฏิเสธเรื่องคบหาคนอื่น (ซึ่งจริง ๆ แล้วเราก็ไม่ได้คบอะไรกับใครจริง ๆ) มาโกโตะก็จะเพ้อไปเองว่าเราโกหก มาโกโตะจึงใช้กำลังกับเราทั้งเอามีดแทง ตบตี และ...อื่น ๆ อีกมากมาย (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) โยจิก็สงสารเพื่อน ว่ามันอยู่ในสภาพไม่ปกติจึงไม่อยากลงมืออะไร แต่เพราะแบบนั้นโยจิจึงน่วมไปหมดทั้งกายและใจ

ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลง แต่มาโกโตะก็ยิ่งบ้าพลังมากขึ้น หากว่าโยจิไม่คิดจะแลเขา เขาก็จะทำให้โยจิเป็นของตัวเขา คนเดียว ตลอดไป มาโกโตะจึงใช้คัทเตอร์ปักลงที่ต้นแขนของโยจิ ค่อย ๆ เลียดื่มเลือดที่ไหลออกมา “มันช่างหวานเสียเหลือเกิน” มาโกโตะที่เหมือนได้ยาโด๊ปชั้นดีเข้าไป จึงเริ่มแทงโยจิไม่ยั้ง เสียงโยจิไม่ได้กรีดร้องหรืออ้อนวอนแต่อย่างใด เขาเพียงแค่ถามว่า “ทำไมถึงทำแบบนี้” เท่านั้น

(เนื้อหาเพิ่มจากดราม่าซีดี) มาโกโตะค่อย ๆ ควักเนื้อของโยจิกินทีละชิ้น ๆ มันเป็นความรู้สึกอิ่มเอิบเสียนี่กระไร กลิ่นหอมจากตัวโยจิก็ฟุ้งขึ้นมามากขึ้น ๆ เสียงของโยจิที่ส่งไปไม่ถึงมาโกโตะ แม้ภายนอกมาโกโตะจะดูมีความสุขกับการกินเพื่อนของตนขณะยังมีชีวิต แต่เสียงภายในหัวของเขากลับร้องไห้ แม้อยากจะหยุดแต่ก็หยุดไม่ได้ ร่างกายขยับไปตามสัญชาติญานดิบที่อยู่ลึก ๆความรู้สึกอยากครอบครอง ความโกรธ ความเศร้า อารมณ์ต่าง ๆ ที่ปนเปกัน โยจิที่แม้จะกำลังถูกกินทั้งเป็นก็เหมือนจะรับรู้ได้ เขาไม่ต่อว่ามาโกโตะแม้แต่คำเดียว แม้จะพร่ำถามว่าทำไมถึงทำแบบนี้ จนลมหายใจสุดท้ายของโยจิหยุดลง เขาก็ไม่เคยได้คำตอบ...มาโกโตะเองก็ตอบไม่ได้เช่นกัน

เวลาผ่านไปสองสัปดาห์โดยประมาณ ทุกคนที่โรงเรียนไม่มีใครเอะใจเรื่องที่โยจิหายไป นั่นเพราะโยจิป่วยบ่อยอยู่แล้ว การจะหยุดเรียนนาน ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก มาโกโตะกลับมาเรียนอีกครั้งด้วยเหตุผลว่าป่วยหนักจนต้องเข้ารพ.เลยหยุดไปนาน มาโกโตะที่ดูซูบลงและเบ้าดำลึก ไม่เป็นที่เตะตาใด ๆ เพราะคนรอบข้างก็มองว่าหมอนี่แค่ป่วยมา เพิ่งฟื้น ผ้าพันแผลที่แขนของมาโกโตะ ก็ไม่เคยมีใครสงสัยเลย

ตกเย็น มาโกโตะลงที่สถานีที่ไม่ใช่บ้านของตน มันคือสถานีที่จะไปหอพักของโยจิ ห้อง 303 ห้องพักของโยจิ มาโกโตะไขเข้าไปในห้อง สภาพห้องที่รกระเกะระกะ กลิ่นคาวเลือดและคราบสีน้ำตาลดำเปรอะเปื้อนไปทั่วห้อง มาโกโตะทรุดตัวลงข้างเตียงที่ผ้าคลุมเตียงชุ่มไปด้วยเลือดเกรอะกรัง (รูปใหญ่มโหฬาร มีเลือดเป็นส่วนประกอบ อยากดู "จิ้ม")

ไม่ว่าจะกินอะไรก็ไม่เคยอิ่มอีกเลย
ไม่ว่าจะทำยังไงความรู้สึกอยากลึก ๆ นี้ก็ไม่เคยเติมเต็มเลย
ฉันคิดถึงนาย...โยจิ ชื่อของคนที่ไม่มีทางจะกลับมาอีกเป็นครั้งที่สอง
คนที่ทำให้เป็นแบบนั้นก็คือตัวเอง เสียใจ...หดหู่ อยากให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง
วันที่เราเคยหัวเราะด้วยกัน ทานข้าวด้วยกัน เดินกลับบ้านด้วยกัน

ผ้าผันแผลที่แขนถูกแกะออก เผยให้เห็นแผลเหวอะที่ใกล้จะเน่า มองแทบจะเห็นเส้นเลือดและกระดูก “คิดถึงเหลือเกิน โยจิ” มาโกโตะที่น้ำตาเริ่มปริ่ม ก็เริ่ม “กัดกิน” แขนตนเองอีกครั้ง ...
 
-----------------------------------------------------------
 
ต่อไป เอารูทไหนดี (หึ ๆ ๆ ๆ ๆ) ชิโระนุมะก็ดี ... หรือจะเอาเซ็นยะดี...จะรูทไหนก็ จะแปลเพลงมาให้ด้วยนะครับ ได้ผึกภาษาด้วยน่ะ (หึ ๆ ๆ ๆ ๆ)

ตอบเม้นท์ดีกว่า (ไว้ซะท้ายเชียว)
@yoruchihei เพลงเวอร์ชั่นไวโอลินก็เพราะนะครับ เสียงไวโอลินกระชากใจคนฟังมาก ๆ เลย ครั้งนี้เอาเพลงจากดราม่าซีดีมาฝากกันครับ (เอาของมาโกโตะไปก่อน) ไม่ทราบว่าท่านเคยฟังไหม เพราะไม่แพ้กันเลยครับ (เพลงเกมส์ค่ายนี้เพราะทุกเพลงจริง ๆ)

@zea-ro คลิปนั้นข้าเห็นแล้ว (ฮา) แต่ไม่ได้เอามาแปะเพราะมันสปอยด์เด็ด ๆ (ฮา) ครั้งนี้ข้าก็มาสปอยด์เจ้าอีก (แล้วดรามาดะล่ะแก...ดองเข้าไป) แวะเข้ามาแล้วเม้นท์ให้ข้าก็ดีใจแล้ว (จริง ๆ นะ) ช่วงนี้เหงามากมายเพราะไม่รู้จะคุยอะไร (เลยเอาเกมส์วายมาลัลลาลงบล็อค) เรามาบ้าวายด้วยกันเต๊อะ

@karnalone คราวนี้มาพร้อมกับสปอยด์ที่ยาวกว่าเดิมอีกครับ (ดูมัน) เกมส์นี้มันเป็นเกมส์แห่งความรันทดหดหู่แบบเลือดอาบเอฟเฟคกระจายครับ (เสียงเพลงประกอบเกมส์ก็มีหลอนมากหลอนน้อยไปตามระดับ) ช่วงนี้ยังมีอารมณ์ค้างจากเกมส์ อาจจะมีแปลเพลงอื่น ๆ ออกมาอีกครับผม

Comment

Comment:

Tweet


ค่ายนี้ทำเพลงเพราะจริงจัง
เพราะมากกกกกกกกกกกกกกกก
มาโกโตะเอ้ย..ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขาแท้ๆ แต่ดันเป็นแบบนี้  กรรมเวรจริงๆ นะนี่
แต่ยังไงก็เชียร์เท็ตสึโอะค่ะ
ขอบคุณที่แปลนะค้า
#3 by karnalone At 2013-01-30 02:18,
เเอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยย
มีคนเเปลด้วยยยยยยยยยยยยยย
เกมส์นี้ชอบมานานเเล้วค่ะ เเต่รู้สึกว่าจะไม่ค่อยดังเหมือนโทไกซักเท่าไหร่  หาเเปลดราม่าซีดียากมากsad smile//ต้องไปนั่งอ่านเเปลอังกฤษเอาOTL 
ถึงจะสงสารมาโกโตะอยู่บ้าง..เเต่ก็อวยเท็ตจังอยู่ดีนั่นเเหล่ะค่ะ555
#2 by zenni-zensan At 2013-01-27 19:11,
เพลงนี้ยังไม่เคยฟังเลยค่า   ความหมายเพลงมัน...ฮืออออออออ สำหรับเรามาโคโตะเป็นคนธรรมดาที่อยู่ดีๆก็ซวยอ่ะค่ะ....จริงๆไม่ได้เกี่ยวไรกับเค้าเล้ยยย แต่ต้องมาจบแบบนี้เพราะมาเข้าใกล้โยจิ...เอ่อ จริงๆก็ไม่อยากบอกว่าเพราะโยจิเลย เพราะตัวโยจิเองก็ไม่รู้เหมือนกัน   กร๊าสสสสส เกมนี้มันสุดยอดมาก ทำให้คนเล่นเป็นบ้าได้เลย แงๆ
#1 by l3rokenNight At 2013-01-26 21:21,

Zegale@日輪に捧げ奉らん
View full profile
สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์
ผลงานนี้ โดย zegale ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย.